دختری تنها

X

دختری تنها


	تو به من خندیدی. و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم! باغبان از پی من تند دوید سیب را دست تو دید غضب آلود به من کرد نگاه سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز سالها هست که در گوش من آرام آرام خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم و من اندیشه کنان غرق این پندارم که چرا خانه کوچک ما سیب نداشت.. \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در جمعه سیزدهم آذر 1388 \|


	ز چشمت اگر چه دورم هنوز….پر از اوج و عشق و غرورم هنوز اگر غصه بارید از ماه و سال….به یاد گذشته صبورم هنوز شکستند اگر قاب یاد مرا…..دل شیشه دارم بلورم هنوز سفر چاره دردهایم نشد….. پر از فکر راه عبورم هنوز ستاره شدن کار سختی نیست…. گرشتم ولی غرق نورم هنوز پر از خاطرات قشنگ توام…..پر از یاد و شوق و مرورم هنوز ترا گم نکردم خودت گم شدی……من شیفته با تو جورم هنوز اگر جنگ با زندگی ساده نیست…..در این عرصه مردی جسورم هنوز اگر کوک ماهور با ما نساخت…..پر از نغمه پک و شورم هنوز قبول است عمر خوشی ها کم است…..ولی با توام پس صبورم هنوز \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در سه شنبه دوم تیر 1388 \|


	بر اين آغاز شوم، اي دانا بنگر، نگاشته بخوان و سپس از ياد ببر بربازاربي رونق عشق واعتماد، لبخند و شادي رفت به سراي دگر غم سالاران براي مرگ و ماتم، چرا؟ چگونه؟ از پا نميشناسند سر به ما دشمن و بدخواه بهترينند، برادر، آنكه از پشت بزند خنجر تنهايي و بيكسي شد لحظه ناب، هيچ سايه نيست بر ديوار و در چه بجوئيم چه نجوئيم همين است، كجاست دلي كه باشد صاحب باور \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388 \|


	سال جدید مبارک \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 \|


	\|+\| نوشته شده توسط یه تنها در جمعه نهم اسفند 1387 \|


	غزل سايه ها اين سايه هاي گمشده در كوچه چيستند؟ اين عابران خسته به دنبال كيستند؟ دفترچه هايمان همه در باد مانده اند تا گم شوند خاطره هايي كه نيستند در آرزوي پر زدنيدر هواي صبح گنجشككان مزرعه ما گريستند ما خستگان اول ره خوابمان گرفت گفتيم تا هميشه دقايق بايستند تنها نگاه پشت سري ماند روبه ما اين گونه است قصه آنان كه نيستند \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در دوشنبه پنجم اسفند 1387 \|


	من دلم ميخواهد خانه اي داشته باشم پر دوست كنج هر ديوارش دوستانم بنشينند آرام گل بگو گل بشنو هر كسي ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد شرط وارد گشتن شستشوي دلهاست شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست بر درش برگ گلي ميكوبم و به يادش با قلم سبز بهار مينويسم اي دوست خانه دوستي ما اينجاست تا كه سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست !!! \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در دوشنبه سی ام دی 1387 \|


	\|+\| نوشته شده توسط یه تنها در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387 \|


	مريم عشق... بين رويا ها هر شب جست و جويت مي كنم مريم عشق من هر لحظه بويت مي كنم برگ برگ خاطراتم را خزان بر باد داد اي بهار باغ رويا آرزويت مي كنم يك بغل شعر و غزل را از نگهات چيده ام اين غزل ها را فداي گفت و گويت مي كنم سبز در رويايم امشب گر شوي اي صبح جان با دل رنجيده ي خود رو به رويت مي كنم دوستت دارم ، ولي من با تمام غصه ها خويش را قربان يك تار مويت مي كنم لايقت شايد نباشد اما يك شب عاقبت آبرويم را فداي آبرويت مي كنم \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در جمعه پانزدهم آذر 1387 \|


	او سر سپرده مي خواست .... من زنده بودم اما، انگار مرده بودم از بس كه روزها را ، با شب شمرده بودم ده سال دور و تنها ، تنها به جرم اينكه او سر سپرده مي خواست ، من دل سپرده بودم ده سال مي شد آري ، در ذرهاي بگنجم از بس كه خويشتن را ، در خود فشرده بودم در آن هواي دلگير ، وقتي غروب مي شد گويي به جاي خورشيد ، من زخم خورده بود وقتي غروب مي شد ، وقتي غروب مي شد كاش آن غروبها را ، از ياد برده بودم \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387 \|


	دیگر کسی نمانده و تنها تو با منی رفتند از برم همه اما تو با منی بار سفر به مقصد خورشید بسته ام این سایه است در پی من یا تو با منی؟ در این کویر تشنه سیراب از عطش با سینه ای به وسعت دریا تو با منی سمت خداست عقربه چشمهای تو دیگر چه جای قبله نما تا تو با منی امشب ز کوچه می گذرم بی هراس تیغ میدانم ای قلندر شبها تو با منی ای همنورد وادی شبهای بی کسی تا سرزمین روشن فردا تو با منی با من بمان که در دل این دشت پر هراس تنها تر از خدایم و تنها تو با منی \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در چهارشنبه نوزدهم تیر 1387 \|


	هرشب كنار پنجره مي نشينم وآرزوي ديدنش رادرسر مي پرونم خسته از صداي كوچ پرستوها ، عاشقانه صدايش ميكنم مي خواهم كوله بار خستگي هايم را همراه با التماس هاي درونم برايش هديه كنم ميخواهم ، ميخواهم بخواهي درونم را با عشق او بخوانم و به او بگويم كه : چقدر دوستت دارم ... \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در شنبه یازدهم خرداد 1387 \|


	هر كسي كه برايم دلش سوخت عاشقانه شكست و دعا كرد سنگ هم قصه ام را شنيد صادقانه خدا را صدا كرد تو چون يك واژهي نيلوفري رنگ ميان دفتر دل ماندگاري اگر شهر نگاهت فرصتي داشت بيادم باش در هر روزگاري دعايت مي كنم خوشبخت باشي توهم تنها براي خود دعا كن چون بهار جوانيم پژمرد گفتم اين گل ز غصه خواهد مرد يادم را چوروزكار شكست گفتم اورا چومن شكستن است \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در پنجشنبه نهم خرداد 1387 \|


	خوش نیست بگوئیم دلش با ما نیست در سینه اش آثار وفا پیدا نیست این گونه به چشم بد نگاهش نکنید یک رنگ تر از خودش در این دنیا نیست \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در چهارشنبه هشتم خرداد 1387 \|


	چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند و تماشاي تو زيباست اگر بگذارند ****** من ز اظهار نظرهاي دلم فهميدم عشق هم صاحب فرداست اگر بگذارند ** دل سر گشته ي من اين همه بيهوده نگرد خانه دوست همين جاست اگر بگذارند * سند عقل مشاع است همه ميدانند عشق اما فقط از ماست اگر بگذارند * غضب آلوده نگاهم نكنيد اي مردم دل من مال شماهاست اگر بگذارند * \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در یکشنبه پنجم خرداد 1387 \|


	دنیا بی تو واسم معنایی نداره مگه تو نبودی که میگفتی دنیا بی تو واسم معنایی نداره پس چی شد؟ میگفتی زنده موندن واسم محاله دروغ بود همش؟!!! نمیشه.اگه فریادم بزنم باز کمه که بگم نفرین به تو و عشقت تو عاشقی من به گورستان عشق سپرده شدم توی اسمون دنیا هر کسی ستاره داره چرا وقتی نوبت ماست اسمون جایی نداره واسه من تنهایی درده درد هیچکس و نداشتن هر گل پژمرده ای رو تو کویره سینه کاشتن دیگه باور کردم این رو که باید تنها بمونم تا دم لحظه مردن شعر تنهایی بخونم \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در جمعه بیستم اردیبهشت 1387 \|


	سلام بچه ها سال جدیدو پیشا پیش تبریک میگم امیدوارم زندگیتون همیشه سبز باشه همیشه شاد باشین . راستی بچه ها به یاد اونهای که امسال پیشمون نیستن باشی دوستون دارم باز هم میگم عیدتون مبارک \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 \|


	\|+\| نوشته شده توسط یه تنها در یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 \|


	نامه نویس بنویس نامه نویس حرفهای خوب خوب بنویس بنویس وقتی تو نیستی دیگه انگار چیزی نیست بنویس ، نامه نویس اگه عاشقانه نیست حرفهای بهتر بنویس اگه خنده اش می گیره گریه مو از سر بنویس بنویس ، نامه نویس بنویس ، خواستنم از جنس گل ابریشمه بنویس پاکی من ، پاکی نور و شبنمه همه ی دوست داشتنم رو ، نقطه نقطه بنویس بنویس قصه زیاده ، ولی کاغذم کمه بنویس خواستن من شمردنی نیست ، بنویس بنویس دل که به خاک سپردنی نیست ، بنویس بنویس خسته شدم ، اون قده خسته که نگو همه ی دلتنگی من که گفتنی نیست ، بنویس ننویس ، نه ننویس ، هر چی که گفتم ننویس ننویس ، نه ننویس ، هر چی دلت خواست بنویس ننویس چون که براش ، نامه ها تکراری شده چیزی از من ننویس ، فقط براش راست بنویس نامه نویس ، راست بنویس ، نامه نویس... \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386 \|


	تا ابد روزیكه از قفس تنگ خونه باز صدای خنده های تو بیاد میبینم دوباره اومدی و باز دل مث اون قدیما تورو میخواد توخودت میدونی همزاد منی تا ابد در دل و در یاد منی دوباره شب واسه من زندگیه پر حرفای غزلگونه تو آرزوم بوده همیشه بتونم بمونم همدل و همخونه تو تو خودت میدونی همزاد منی تا ابد در دل و در یاد منی. \|+\| نوشته شده توسط یه تنها در پنجشنبه نهم اسفند 1386 \|